![علیرضا منادی سفیدان علیرضا منادی سفیدان,رفتار زشت علیرضا منادی سفیدان](https://media.sarpoosh.com/images/0208/02-08-c36-763.jpg)
مهرداد خدیر در عصرایران نوشت: نوع مواجهۀ نماینده تبریز و رییس کمیسیون آموزش مجلس شورای اسلامی با معلمان و فرهنگیانی که برای درددل (و نه درد و دل چنانچه رایج شده) به دفتر او رفته بودند انتقادات فراوانی را برانگیخته است.
فیلم آن منتشر شده و خبرگزاری اصولگرا هم در توصیف "رفتارعجیب" نوشته: فردی در حال بیان مشکلات صنفی است اما آقای منادی با چند ورق کاغذ خود را باد میزند، تنقلات میخورد، روی صندلی جا به جا میشود و در واقع گوش نمیکند.
برخی هم در جست و جوی نوع تنقلات برآمده و در مجموع رفتار او "عجیب و غریب" توصیف شده است. (این اصطلاح "عجیب و غریب" را هم عادل فردوسیپور بر سر زبانها انداخت و حالا مثل "بفرمایید" شده که در فارسی جای "بخورید، بیاشامید، بنشیند، داخل شوید، خارج شوید، نظر دهید و چند فعل دیگر" را گرفته است در حالی که از این رفتار میتوان با صفت واضح «زشت» یا به عنوان «دون شأن نماینده، موهن، تحقیر آمیز، ناپسند و در وضعیت نامناسب » و مانند اینها یاد کرد.)
خبرگزاری اصولگرا از آقای منادی خواسته "حال که این فیلم دستمایه کانالهای ضد انقلاب شده اگر واقعا دلسوز نظام است رسما و بدون معطلی عذرخواهی کند". همچنین آن را زنگ هشداری دانسته تا شورای نگهبان مراقب باشد "افراد تایید صلاحیت شده توان حفظ شأن نمایندگی مجلس را داشته باشند".
روزنامه دولت اما یک قدم بالاتر برداشته و از شورای نگهبان خواسته "این نماینده را در دور بعد رد صلاحیت کند" و رفتار او را این گونه شرح داده: دست در دهان و تمیز کردن دندان، خوردن تنقلات، باد زدن خود، لم دادن و بی توجهی به مخاطب....
نکته قابل توجه اما این است که اتفاقا او محصول نظارت استصوابی است و اگر در انتخابات رقابتی و دموکراتیک و غیر استصوابی نمایندهای برگزیده شود و در نشستی چنین رفتاری از او سر زند چه بسا قابل اغماض باشد.
مشکل اصولگرایان این است که به جای نقد نظارت استصوابی که دایره کاندیداهای صالح را تنگ کرده و کثیری از نخبگان را محروم ساخته به دنبال سختگیری بیشترند! مثل این که مشکل یک بیمار ناشی از مصرف یک نوع داروی نادرست باشد ولی برای درمان او بخواهیم دُز همان دارو را بالا ببریم!
راستی! مگر دیگر نماینده تبریز که به خاطر افشای ماجرای شاسی بلندها مورد هجوم اصولگرایان قرار گرفت دست در دهان و دندان خود را تمیز کرده بود؟ جرم او چه بود جز این که سرّی را هویدا کرد؟
روزگاری از تبریز که خاستگاه مشروطه است سید حسن تقیزاده از رهبران فکری مشروطه نماینده شد که هر چند درباره پارهای دیدگاههای او می توان نقد داشت اما از رجال بنام تاریخ معاصر است و همچنان از او یاد میشود و نماینده فعلی این جناب است که البته نه یک مدرک دکتری که دو فقره و به عبارتی سه تا هم دارد با مشاغل علمی. عنوان "دکتر" را در نشانی پایگاه اطلاع رسانی هم آوردهاند: drmonadi.ir
همچنین چندی پیش از او به عنوان چهره علمی ارزشمند کشور در اولین اجلاس چهرههای ماندگار و نوآوران صنعت و تجارت تجلیل شد. علت تجلیل هم این بود: سرچشمه علم و دانش خود را در عرصه مدیریت و اجرا به کشور عرضه داشته است.
با دو دکتری و تدریس درس ویروس شناسی در دانشگاه علوم پزشکی نمیتوان مشکل رفتاری را به قلت تحصیلات نسبت داد یا او را بیسواد دانست و اتفاقا شنیدهایم بعد از حادثه تلخی که برای نوزاد او در ۲۰ سال قبل پیش آمد خدمات عمومی قابل تقدیری هم داشته. مشکل اما جای دیگری است. از ساز و کارهای انتخاباتی است و جالب این که یک بار صابون آن به تن خود همین آقای دکتر منادی هم خورده است.
آیا مردم تبریز در این ۱۰۰ سال عقب گرد داشته اند؟ قطعا نه! بلکه نظارت استصوابی دایره را تنگ کرده و آقای منادی سپیدان یا سفیدان میوه درخت نظارت استصوابی است. هر چه بیشتر حذف و طرد کنند امثال این رفتارها بیشتر خواهد شد نه کمتر.
نمایندهای که از شهری چون تبریز با کمتر از ۹۰ هزار رای به مجلس راه یافته بیتردید در انتخابات رقابتی و غیر استصوابی یا استصوابی با حساب و کتاب و نه این قدر حذفی بخت چندانی نداشت.
بنا بر این اگر نواصول گرایان واقعا نگران کیفیت نمایندگان هستند از آزادی انتخابات دفاع کنند نه این که خواستار تشدید نظارت شوند چون حاصل تشدید نظارت و کاهش مشارکت راه یافتن امثال علیرضا منادی سفیدان است و اگر او را حذف کنید یک منادی دیگر با رای ۵۰ هزار راه پیدا میکند. هر چند که حذف هم بعید است زیرا معیار میزان وفاداری است نه مصرف تنقلات در دیدار با مردم!
سال ها پیش برای آن که درباره نزول پیاپی نهاد مجلس مثالی بیاورم نوشتم روزگاری از کرمانشاه دکتر کریم سنجابی نماینده شد که استاد حقوق و وزیر مصدق و چهره سیاسی مشهوری بود و حالا آقای اسماعیل ططری با تحصیلاتی در حد سیکل. اندک زمانی بعدتر که همت او برای احیای نام «کرمانشاه» را دیدم و شنیدم آن نظر را اصلاح کردم و نوشتم میزان تحصیلات مهم نیست. مهم این است که شخص واقعا نماینده مردم باشد و از این حیث تفاوتی ندارد کریم سنجابی باشد یا اسماعیل ططری چون هر دو نماینده مردم و برآمده از انتخابات رقابتیاند. هر چه زمان گذشت مرحوم ططری وجه مردمی خود را بیشتر نشان داد و از اصلاح آن نظر خرسندتر شدم.
در انتخابات رقابتی با مشارکت بالا و با نقش آفرینی احزاب و نخبگان امثال علیرضا منادی سفیدان بختی برای راهیابی ندارند ولی اگر هم راه یابند چنانچه چنین رفتاری از آنان سرزند خود حزب و تشکل متبوع او را وادار به عذرخواهی میکند. بنا بر این نشانی نادرست ندهیم و تضور نکنیم با تنگتر کردن دایره انتخاب نمایندگان مودبتری راه پیدا میکنند.
اگر مردم در فضای بازتری امکان انتخاب داشته باشند طبعا میوه بهتر را برمیگزییند اما وقتی شورای نگهبان از بین همه میوهها تنها چند گلابی میگذارد و میگوید از بین همین چند تا گلابی میوه دلخواهتان را انتخاب کنید محصول بهتری متصور نیست.
***
آقای نماینده مجلس! پادشاه کدام دیاری؟
مصطفی داننده نوشت: روی صندلی نشسته است، دندانش را تمیز میکند، بادام میخورد، خودش را باد میزند، گاهی لم میدهد و مردمانی روبرویش ایستادهاند و از مشکلاتشان میگویند.
این تصویر را معمولا سالها در سریالهای تلویزیونی در مورد خانها دیده بودیم. اما این فیلم مربوط به علیرضا منادی سفیدان نماینده تبریز و رئیس کمیسیون آموزش مجلس است.
![علیرضا منادی سفیدان علیرضا منادی سفیدان,رفتار زشت علیرضا منادی سفیدان](https://media.sarpoosh.com/images/0208/02-08-c36-764.jpg)
به نظر شما این نماینده مجلس فکر میکند، پادشاه کدام سرزمین است که در برابر مردم اینگونه رفتار میکند؟ چگونه میشود مردمی روبرویت بنشینند و از دردهایشان بگویند و تو بدون هیچ همدردی با آنها رفتار میکنی و نشان میدهی که قرار نیست برایشان کاری انجام بدهی. بعضی از اطرافیانت هم هستند که مدام میگویند این وظیفه دکتر نیست. همانها که «بادمجان دور قاپچی» این ماجرا هستند.
نماینده اگر نماینده واقعی مردم باشد و برای آنها و رفع مشکلاتشان به مجلس آمده باشد، در زمان شنیدن مشکلات مردم، سرتا پا گوش میشود و تمام تلاشش را میکند تا باری از دوش مردم پر از درد و رنج بردارد. نه اینکه در برابر آنها به گونهای بنشیند که طلبکار در برابر بدهکار آنگونه نمیشیند.
جالب است همین نماینده و امثال او در روزهای منتهی به انتخابات، کفش آهنی به پا میکنند و از عزا تا عروسی مردم میروند و خود را نوکر مردم میخوانند.همینها اما وقتی ردای نمایندگی به تن میکنند، میشوند آن خانی که دیدید. البته همه نمایندگان مثل او نیستند و در تمام این سالها بودند نمایندگان که با درد مردم زندگی کردند.
در فیلمی که از این نماینده منتشر شد، او مدام به دنبال سرگرم کردن خود بود، گویی در حال تماشای یک فیلم درام تلخ از سعید روستایی است. نمیدانم چگونه میشود مردم روبروی تو از دردهایشان بگویند و تو خم به ابرو نیاوری و بادام بخوری؟!
کاش نامه امام علی به مالک اشتر را برای یک بار هم که شده میخواندید:«برای کسانی که به تو نیاز دارند، زمانی معین کن که در آن فارغ از هر کاری به آنان پردازی. برای دیدار با ایشان به مجلس عام بنشین، در برابرشان فروتنی نما تا بی لکنت زبان سخن خویش بگویند و تنگ حوصلگی و خودپسندی را از خود دور ساز.»
یکی از رسانهها نوشته بود که این نماینده باید عذرخواهی کند و من میخواهم بگویم که این آقا اصلا نباید دوباره در انتخابات شرکت کند، اگر هم شرکت کرد، مردم حوزه انتخابیه نباید به او رای بدهند تا بفهمد که با مردم چگونه رفتار کند.
وکیل مردم نباید با مردم اینگونه رفتار کند و این ابتداییترین اصل برای حضور در مجلس است.
- 19
- 2